Twee weken. Zo lang zouden de heiwerkzaamheden duren. Dat was in elk geval wat de omgeving was verteld. Maar na twee weken werd er nog steeds geheid. Uiteindelijk duurden de werkzaamheden geen twee, maar drie weken. Dat werkzaamheden uitlopen, kan gebeuren. Een planning kan nu eenmaal veranderen. Maar dat niemand de omgeving vertelt dát de planning is uitgelopen, vind ik moeilijker te begrijpen.
Het gevoel te worden vergeten
Want stel je eens voor dat je naast zo’n bouwplaats woont. Je weet dat er gebouwd gaat worden en dat je daar iets van gaat merken: vroeg beginnen, geluid en trillingen. Vervelend, maar je weet waar je aan toe bent. Je telt af. Nog drie dagen. Nog twee. Morgen de laatste dag. En dan gaat het gewoon door. Zonder uitleg. Zonder bericht. Zonder dat iemand even laat weten: we redden de planning niet. Dat is misschien nog wel frustrerender dan het geluid zelf. Want overlast kun je verdragen als je weet waarom die er is en hoe lang die duurt. Wat mensen moeilijker accepteren, is het gevoel dat ze worden vergeten zodra de planning niet meer klopt. Een planning mag uitlopen. Je communicatie niet.
Communicatie dient mee te veranderen
In de bouw zijn we gewend aan veranderingen. Een levering komt later, het weer zit tegen, werkzaamheden duren langer dan verwacht of de planning moet worden aangepast. Dat hoort bij een bouwproject. We passen ons aan, wijzigen de planning en gaan verder. Maar vertellen we de omgeving ook altijd wat er verandert? Communicatie met de omgeving wordt nog te vaak gezien als iets wat je vooraf regelt. We sturen een brief, organiseren een informatieavond of plaatsen een bord bij de bouwplaats. Daarmee hebben we verteld wat er gaat gebeuren. Klaar. Maar goede communicatie begint daar pas.
Als de situatie verandert, moet de communicatie mee veranderen. Zeker als die verandering gevolgen heeft voor mensen buiten het bouwhek. Als het heien een week langer duurt, vertel dat dan. Leg kort uit waarom en geef aan wanneer je verwacht klaar te zijn. Daarmee verdwijnt de hinder niet, maar mensen weten wel waar ze aan toe zijn.
Even persoonlijk contact kan al voldoende zijn
En volgens mij beseffen we niet altijd hoe belangrijk juist dat laatste is. Mensen verwachten niet dat een bouwproject altijd precies volgens planning verloopt. Ze verwachten wel dat je hen serieus neemt als er iets verandert. Daar is geen uitgebreid communicatieplan voor nodig. Een bewonersapp, een bericht, een brief of even persoonlijk contact kan al voldoende zijn.
Waar het om gaat is een simpele vraag: wat betekent deze verandering voor onze omgeving? Die vraag zou bij iedere wijziging op een project net zo vanzelfsprekend moeten zijn als de vraag wat die wijziging betekent voor de planning, kosten of inzet van mensen en materieel. Want goed bouwen gaat niet alleen over wat er binnen de bouwhekken gebeurt. Het gaat ook over hoe je omgaat met de mensen die iedere dag naast jouw project wonen, werken of langskomen.
Een planning mag uitlopen. Dat gebeurt. Maar laat je communicatie dan meelopen.
